_Syberia (cykl)

[Scorpinus]

Ostatnio będąc w sklepie, po raz pierwszy od około roku (!!!) kupiłem niespodziewanie grę na PC (normalnie to mącę ostatnio na PS2 i rozgrywam zapasy wcześniej kupione na PC). A mianowicie combo Syberia 1 i 2 PL. Ponieważ jedynkę ukończyłem w wersji ENG trochę ze strachem podchodziłem do PL, ale ostatecznie po kilku godzinach przyzwyczaiłem się solidnie.

O samej przygodówce cóż tu pisać, każdy kto gral ten wie, jak prawdziwie piękna, artystystyczna i porywająca jest przygoda zaczynająca się od dziwnej procesji pogrzebowej w Valedilane, i dalej ciągnąca Kate Walker po iście fantasytycznych, onirycznych i Burtonowskich lokacjach.

Pytanie bardziej pod dyskusję (w sumie i o samej grze gadać możemy, bo cóż od dzielenia się wrażeniami ciekawszego) dotyczy kwestii: czy ta gra, jako przygodówka należy do nurtu oldschoolowego czy do nowej linii? Teoretycznie wszystkie przygodówki są oldschoolowe grywalnościowo, a właśnie takie giery jak Last Express (OZ #27) pretendują do miana nowoczesnego podejścia. I nie chodzi tutaj o wiek, tylko właśnie o ten pierwiastek OldSchoolu.

Dziwne może być to pytanie, ale właśnie zastanawiam się jak odbierać wykonanie tejże gry. W porównaniu do klasycznych przygodówek jest tu w sumie niższy poziom trudności, mniej itemów i zagadek (ale te które są ... miodzio), a całość przypomina bardziej grę fabularną (jeśli taka kiedyś istniała). Ale wszystkie składowe wydają się być tak oldschoolowe ... stąd taka kwestia: czy Syberia to podejście do przygodówki klasyczne, czy nowoczesne?

Sam wstrzymam się za pozwoleniem z obserwacjami do choć pierwszego postu, by mieć gdzieś jakieś oparcie.

[Davero]

Taaak, właściwie rzeczywiście wszystkie przygodówki są oldschoolowe grywalnościowo. Bo styl grania jest identyczny. A właściwie dwa style:
- TPP point&click, z rzadka zastępowany przez kierowanie postacią z klawiatury (i to już bym uznał za krok w kierunku nowoczesności)
- FPP bez możliwości swobodnego poruszania się, co najwyżej z możliwością rozglądania się, od jakiegoś czasu zastępowany pełnym 3D i sterowaniem z klawiatury, zamiast klikaniem myszą (i to już jest pewien krok w kierunku nowoczesności, aczkolwiek, tak jak w poprzednim wypadku istoty sposobu rozgrywki to nie zmienia)

W obu typach (aczkolwiek z różnym natężeniem) zagadki ekwipunkowe, logiczne, ewentualnie dialogowe i in.

A The Last Express - rzeczywiście element czasu rzeczywistego i zręczności, sprawia że jest nietypowa, ale czy nie oldschoolowa? Mam wątpliwości.

Syberia zaś bez dwóch zdań IMHO jest klasyczną przygodówką z pierwszej grupy. Nie ma w niej nic specyficznego, co pozwiliłoby ją "oskarżyć" o nowoczesność.

[BTW. Dobrze, że rozmawiamy tylko o oldschoolowości, bo jeśli idzie o meritum, to była pierwsza gra przygodowa, na której psy zawiesiłem, tak mnie zawiodła, zdegustowała. W Valladilaine było klimatycznie i na tym kończą się jej plusy. Jedynki. Dwójka jest lepsza, ale po tym, co zastałem w jedynce, całości już - w moich oczach - niewiele mogło pomóc.]
_________________
...pokój był tak niski, że naleśniki trzeba było jeść rozłożone...

[Scorpinus]

Właśnie jako nowsze chciałem zarzucić przykład Mysta, ale po chwili się zastanowiłem. Przecież pierwsze przygodówki to były tekstówki ... do których dorzucano statyczne screeny ala "widok z oczu". Stąd FPP był chyba ten "pierwszejszy" i przez to bardziej oldschoolowy

I cichaj NOOBie. Syberia to piękna przygoda jest (graficzno-muzyczna orgia ... więcej wymagań nie miałem ... XD). Wbrew pozorom swoje przygodówkom dała. Samemu znam dwie osoby, które gry przygodowe kijem odpychały, a po Syberii zainteresowały się gatunkiem.

BTW - Myst w edycji kolekcjonerskiej w pudle ... zamierzam się na to (bo mam tylko Myst 1) ... takie cacuszko ...
BTW2 - Widział ktoś książkę Myst? (książka o grze o książce ... perwersja). Fajnie zrobiona z rysunkami, ale czytać nie czytałem.

[Davero]

[Scorpinus]

ALe co widoczki w Syberii to widoczki w Syberii ... 2 dni temu zdjąłem takiego screena ... po prostu pocztówki można drukować XD

[PJ]

W Syberię akurat nigdy nie miałem okazji pograć. Ale jak znam siebie, to na pewno kiedyś zakupię i nadrobię bo wiem, że warto

[Never]

Udało mi się zagrać w pierwszą Syberię. Rzeczywiście, tytuł wybitnie pachnie geniuszem, a z tego co mi wiadomo, nie dostał zasłużonej 10 w CDA.

Jedyną przygodówką, która mnie bardziej wciągneła było The Longest Journey. Tam już 10 było... No bo jak inaczej ??
_________________
Niektórzy wysoko lecą, nie dzięki skrzydłom, lecz plecom

[Scorpinus]

Po tej długiej przerwie od ostatniego grania (mniej więcej wtedy, kiedy napisałem tu pierwszy post w tym temacie) wciąż Syberia powraca do mnie. A to wspomnienia urywków dźwięków, a to miejcówek, pomysłów, zagadek. Zdecydowanie jedna z ciekawszych przygodówek XXI wieku

[sleeskee]

Biorę się za ten tytuł tak długo, jak o nim słychać na rynku PC. Teraz całkiem kosztuje on nikłe grosze (zwłaszcza w wersji dual) więc możliwe, iż w końcu w tą gierę pogram. Zwłaszcza, że lubię przygodówki, a wiele o tej pozycji dobrych słów wyczytałem.
_________________

[Fean]

Co sądzicie zarówno o jedynce, jak i o dwójce? Proszę przy okazji, by w Waszych opiniach nie pojawiały się spoilery, szczególnie do części drugiej, bo jeszcze jej nie skończyłem, a się zawziąłem

Do "Syberii" zachęciła mnie recenzja gry na Przygodoskopie, opisując ją w skrócie SMS-owym jednym słowem: PRZE-WSPA-NIA-ŁA! oraz przyznając jej nagrodę jako najlepszej przygodówce, za rok bodaj 2002. Cóż, nie mogłem przejść obojętnie, nie mogę też i teraz. Pierwsze podniecenie pierwszą częścią gry minęło mi po godzinie. Jedyne, co pchnęło mnie, by ją ukończyć, to fabuła. Jest niezła i nowatorska. Ładna grafika i muzyka są po prostu w porządku, też nie zniechęcają.
Ale świat "Syberii" jest przeraźliwie liniowy i pusty. Jeśli coś nie jest objęte fabułą, to Kate Walker tego nie zobaczy, Kate tego nie dotknie, nie porozmawia. Wchodząc do pokoju pełnego przedmiotów wodzisz po nim kursorem by dowiedzieć się, że jeden z nich jest interaktywny. Straszne.

Interaktywność świata to największy ból "Syberii". Gra mogła być naprawdę hitem, gdyby właśnie to, czego jej brakuje w stosunku do Grim Fandango, Monkey Island i innych jej podobnych. Nieliniowości w swej liniowości, mein Gott. To wszystko sprawia, że chcę, a nie mogę grać w "Syberię 2", choć już zacząłem.

Jestem ciekaw, czy ktoś nawiąże ze mną polemikę. Przydałby się w tej rozmowie użytkownik o opinii przeciwnej, a wiem, że takich nie brakuje.
_________________

...and I want to be a mighty pirate!

[sleeskee]

Zainstalowałem w końcu modyfikację, pozwalającą łączyć tematy. Jak widać działa ^^
_________________

[Fean]

Widzę, żeście nawiązali dyskusje, a niech mnie, nie wiem z której strony odpowiadać!
_________________

...and I want to be a mighty pirate!

[Scorpinus]

To może ja nawiążę

Interaktywność Syberii jest mała. W zasadzie jak nie można czegoś konkretnego na czymś konkretnym użyć, to tylko usłyszysz że się nie da, albo charakterystyczny kursor zobaczysz. Cóż, przez to należy się nastawić nie na koszenie setek linii dialogowych, uważne przeglądanie przedmiotów w plecaku, analizowanie dziesiątek miejsc gdzie można używać przedmiotów ... gdyż tego po prostu nie ma.
Ta gra to prosta, urzekająca historia. Całość w nastroju powolnym, lekko sennym. Także sama grywalność i zagadki. Nie wiem jak to opisać komuś kto nie grał, ale najlepiej doświadczenie przy tym opisać jako pozycję do grania przy kominku w zimową noc, gdy za oknem wirują płatki śniegu.
To może podchodzić, może nie podchodzić. Mi bardzo podeszło i bardzo mnie urzekło. Niestety Fean, we mnie przeciwnika Syberii nie uświadczysz

[sleeskee]

» LINK «

Niedługo będę się wylewnie wypowiadał! Idealna na zimowe wieczory, ne?
_________________

[PJ]

Toś wyhaczył ;]
_________________
"Titanic - Hindenburg - Challenger - Atari"